Pinokyo’nun yaşlı babası Gepetto’nun bir kurşun peltesi gibi ağır dilinden “her yalnız kalbin ihtiyacı sevgi” diye bir cümle düşerken, sahnedeki karanlık gittikçe artmıştı. Yaşananlara dikkat kesilen çocukların kimi koltukta mayışmış, kimi de sahnenin tümünü gözünün içine hapsetmenin telaşındaydı. Çocuk tiyatrosu izlemenin en eğlenceli yanı biraz da bu ışıl ışıl gözlerin bin türlü hallenişini görmek olmalı.

Read more →