Doğa yazarlara sonsuz bir ilham alanı sunar. O dili öğrenmek tıpkı yazarlık gibi büyük bir gözlem gücünü gerektirir. Yavaş yavaş çözülen narin bir iplik gibidir bu dil. Kimi yazarlar ormanda yürür gibi o dilin içinde gezinir, kimileri ise bahçeyi arzular. Onlar için kirlenen eller, kesilen parmaklar, kızgın güneş, soğuk hava, biberiye ve lavanta kokusu bu

Read more →