İstanbul Araştırmaları Enstitüsü
-
Şairler, yeryüzü ile gökyüzü arasında asılı duran türlü türlü gerçeklikleri bilirler. Bize sundukları kelimelerle örülmüş dünya, sırlı bir âlemden düşmüş gibidir. Bu şairler Osmanlı şiir geleneğinden kopup gelmişlerse bir de içinden çıkılması zor bir güzelliğin eşiğindesinizdir. 16. yüzyıl divan şairlerinden Âşık Çelebi’nin (1520-1572) en önemli eseri Meşâ’irü’ş-Şu’arâ, inceleme-metin olarak yayımlandı. Üç ciltten oluşan ve İstanbul
-
İstanbul, ahşap bir rüyaydı çok zaman önce. Gün geldi bu rüya, y(a)ıkıldı. Ne cumbalı evlerde mutlu yüzler vardı artık ne de pencere kafeslerinden süzülen bakışlar… Aşı boyalı yorgun evler bir bir el etek çekince, modern zamanların insanı kutu kutu daracık evlere sığındı. İstanbul silüetinde ne yazık ki izine artık pek az rastlanabilen bu ahşap konutlar, hafızalardaki
-
Osmanlı mimarlığının bir dönemine ve 20. yüzyıl başı İstanbul’una damgasını vuran İtalyan mimar Raimondo D’Aronco, bir asır sonra yeniden İstanbul’da. Ünlü mimarın özgün çizim, karakalem ve suluboya çalışmalarıyla, kitaplığından oluşan ‘Osmanlı Mimarı D’Aronco 1893-1909 İstanbul Projeleri’ adlı sergi, geçtiğimiz hafta Suna İnan Kıraç Vakfı İstanbul Araştırmaları Enstitüsü’nde açıldı. Sergilenen çizimler arasında, D’Aronco’nun en ünlü eserlerinden,
Musa Igrek 