Tanpınar’ın ‘Huzur’unda İhsan ile Mümtaz arasında şöyle bir konuşma geçer: “Macide gökyüzüne bayılır, bulut olmamak kaydıyla.” Bu sırada Macide söze karışarak “Bulutlu olursa tahammül edemiyorum, hep içime bakıyorum.” der. Gökyüzünün o engin sonsuzluğu şüphesiz cezbedicidir. Ama öyle anlar vardır ki bulutların o dağınık halleri, beyaz ve gri arasındaki geçişler insanı daha bir içeriye çeker. Neşesi,

Read more →